Doofheid na intense ervaring(en)
Naam: E. Duivenvaorden

Onze dochter Faye kreeg, nog voordat we wisten dat ze een traumatische ervaring had opgedaan, allerlei klachten. Ze viel vaak flauw, had pijn in haar buik en rug en hoorde ineens veel minder. Ook had ze last van angsten. Voetbal is altijd haarfavorlete spel geweest en nu had ze zoiets van ohhh als ik maar niet wordt opgesteld. Ook wilde ze met verjaardagen niet meer mee.
We zijn naar de huisarts geweest, daarna kno en neurologie. Na verschiliende testen bleek dat Faye gehoorapparaten nodig had. Haar gehoor was ernstig achteruit gegaan. Als kleine baby en peuter had ze al meer dan eens "buisjes" geplaatst gekregen, om de oorontstekingen minder pijnlijk te maken en haar gehoor te verbeteren.

Cinzo ging Faye's hand masseren en ondertussen heel rustig tegen haar praten. Hij houd z'n hoofd omlaag zodat Faye niet kan liplezen. Het is ONGELOOFLIJK, maar tijdens de sessie HOORT FAYE!!!!!
Faye zit erg ongelovig en onwennig naar Cinzo te kijken en zegt dat de ruimte waarin ze zit hol klinkt, en dat ze de klok hoort tikken! Als Cinzo naar beneden gaat zitten wij, Faye, Cock en ik te kletsen. We beseffen niet echt wat er is gebeurd. We weten het wel, maar het kan nog niet goed tot ons doordringen.

Faye merkt het bij alles wat ze doet. De mooiste uitspraak van haar is:

"ik hoor de wind"..... echt aandoenlijk en poètisch!
Cock en ik zijn zo intens blij!!! DANKJEWEL LIEVE CINZO!!!
! Juli 2003
Besproken op 18 juli door Plein Publiek NCRV Radio.

Ervaring door Faye zelf:

Juli 2003


Ik ben Faye en heb van jongs af aan last van mij oren. Toen ik klein was begon het met oor ontstekingen. Later ben ik daaraan geopereerd en heb een aantal gehoortesten gedaan. Mijn gehoor ging toen al achteruit. Ik ben toen een tijdje niet in het ziekenhuis geweest toen ik een jaar of 14 was omdat ik toen geen last meer had van mijn oren ( dacht ik) Ik hoorde steeds minder maar had ik niet door. Mijn omgeving confronteerde mij ermee dat ik slechter hoorde daar kwamen ze achter door mijn radio die veel te hard stond of de keren dat ik vroeg of zij iets wouden herhalen. Ik heb toen een gehoortest gedaan. Daaruit bleek dat mijn gehoor een stuk achter uit was gegaan. Uit de testen konden ze niet opmaken waar het aan lag ik dacht bij mezelf "dit heb ik dus voor niets gedaan ik baalde er erg van". Het enigste wat ze mij te bieden hadden was gehoorapparaten aan allebei de kanten. Daar baalde ik ook super van want wie wil er nou op zijn 16e al met een paar gehoorapparaten lopen. Ze konden mij ook niet vertellen of het slechter kon worden en ook niet of het beter kon worden. Dus ik had niets meer in het ziekenhuis te zoeken.


Ik heb een jaar met gehoorapparaten gelopen wat niet zo succes was.Toen zag mijn moeder een advertentie in de krant over Backbloesem terapie. Er stonden verhalen bij van genezìngen van doven wat mij erg aantrok maar wìst niet wat ik me erbij voor moest stellen. Mijn moeder heeft toen een afspraak gemaakt en zijn er heen gereden. De eerste ontmoeting was alleen praten en ik kreeg druppels mee.Ik dacht bij mezelf ik heb alles al geprobeerd dus waarom zou ik dit niet aanpakken elk puntje vooruit was voor mij al super!!


Bij het 3de gesprek ging Cinzo mijn handen intensief masseren hij begon tegen mij te praten maar ik mocht niet naar zijn mond kijken. (ik had van de dokter geleerd toen ik 7 was dat ik naar iemand zijn mond moest kijken dat heb ik toen de hele tijd gedaan dus kon ik liplezen.) Hij begon tegen me te praten en mijn handen te masseren ik keek toch af en toe stiekem maar hij had me door haha. Dus ik bleef naar de grond kijken en op een gegeven moment begonnen mijn oren te tintelen. Cinzo had ook aan mij gevraagd of hij het op video mocht zetten dat vond ik oke maar had op een gegeven moment niet eens meer door dat hij aanstond ik voelde alles heel raar. Op een gegeven moment leek of alles op me afkwam de stem geluiden in de kamer en ik kon antwoord geven op zijn vragen. Het was voor mij zo raar en ook best wel eng. Ik hoorde het kraken van de stoel (kwam ik later achter) tikken wat ik niet wist waar dat vandaan kwam de kamer zelf klonk heel raar. Ik dacht alleen bij mezelf zitten blijven en op je af laten komen. Op een gegeven moment vroeg Cinzo aan mijn moeder of ze wat wou zeggen ( ze zat achter mij en dat zou ik normaal niet kunnen horen) me moeder zei wat en ik moest het herhalen mijn vader en moeder wisten ook niet meer waar ze het hadden het was gewoon zo speciaal. Ik was ineens wel heel moe. Ik ging later de deur uit. Ik hoorde de wind en de voetstapppen, gewoon echt raar.


Ik ben blij dat ik naar Cinzo ben toegegaan want het heeft dus absoluut geholpen en daar zal ik hem eeuwig dankbaar voor zijn/ wat niet in ziekenhuizen kan en daar wel ik heb er gewoon geen woorden voor! Ik ben afgelopen week naar het ziekenhuis geweest om opnieuw een gehoortest te doen ik was heel zenuwachtig maar toen ik met de dokter sprak was ik blij met haar woorden JE HOORT WEER NORMAAL!!